Energy corridors are central to contemporary geopolitics because they shape both energy flows and power relations among states. Pipelines, in particular, create long-term spatial commitments that bind producers and consumers into structured interdependence, transforming geography into a source of political leverage. Within this framework, the Burgas–Alexandroupoli Pipeline (BAP) should be understood not simply as an infrastructure project but as a strategic instrument embedded in broader geopolitical competition between Russia, the European Union and the United States.

More...

Στο απελθόν έτος 2025, ιδιαίτερα τον τελευταίο μήνα του, τον Δεκέμβριο, κυριάρχησε η αντιπαράθεση της Ρωσίας με το ΝΑΤΟ, ειδικότερα δε με τη Βόρεια πτέρυγα του, την οποία ως γνωστόν αποτελούν η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτική. Μια αντιπαράθεση κύρια χαρακτηριστικά της οποίας είναι αφενός το γεγονός ότι αναπτύχθηκε και εξελίσσεται με Υβριδικές τακτικές, αφετέρου η διαπίστωση ότι κυριαρχείται από την συνεχώς κλιμακούμενη  ένταση  μεταξύ των δύο αντιπαρατιθέμενων πλευρών.
Αν και οι προβλέψεις για το μέλλον είθισται να είναι προνόμιο των αστρολόγων, στη συγκεκριμένη υπόθεση μπορεί  μετά βεβαιότητας να υποστηριχθεί ότι η αντιπαράθεση θα συνεχιστεί και το Νέο Έτος 2026. Και τούτο διότι η κατά τον Θουκυδίδη πραγματική αιτία της
αντιπαράθεσης είναι , από τη μία πλευρά η στρατηγική του ΝΑΤΟ να ενισχύσει τα θεμέλια του προς Ανατολάς προσανατολισμού του, από την άλλη ο διακαής πόθος της Ρωσίας να διατηρήσει χωρίς εμπόδια την πρόσβασή της στη Βαλτική θάλασσα. Περισσότερα...

Η ενεργειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) υπήρξε ιστορικά ένα πεδίο στο οποίο διασταυρώνονται στρατηγικές επιδιώξεις, οικονομικές εξαρτήσεις και περιβαλλοντικές δεσμεύσεις. Από τις απαρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (1951) και την Ευρατόμ (1957), η ενέργεια αποτέλεσε θεμέλιο για τη θεσμική συγκρότηση της Ένωσης. Η σύγκλιση παγκόσμιων κρίσεων – η επιτάχυνση της κλιματικής αλλαγής, η αναθεωρητική στάση της Ρωσίας, αλλά και η ανάγκη ψηφιακού και πράσινου μετασχηματισμού – έχουν φέρει την ενεργειακή πολιτική στο προσκήνιο της γεωπολιτικής στρατηγικής. Η έννοια της «ενεργειακής κυριαρχίας» αποκτά πλέον βαρύνουσα σημασία. Οι εξωτερικές ενεργειακές σχέσεις της ΕΕ, ως εργαλείο γεωοικονομικής επιρροής και διαφοροποίησης πόρων και συμμαχιών, αποτελούν κρίσιμο πυλώνα αυτής της στρατηγικής πορείας.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Οι πρόσφατες συνομιλίες ΗΠΑ-Ρωσίας στη Σαουδική Αραβία , στη διάρκεια των οποίων πέρα από το φλέγον ζήτημα του τερματισμού του Πολέμου στην Ουκρανία, συζητήθηκαν και ορισμένες νέες δυνατότητες συνεργασίας στα πλαίσια του επαναπροσδιορισμού των σχέσεων των δύο χωρών. Αυτή τη φορά ως "θέατρο " ανάπτυξης αυτών των πιθανών συνεργασιών αναφέρθηκε η Αρκτική, η από κάθε άποψη σημαντική αυτή περιοχή, της οποίας, τμήματα τόσο της Ρωσίας όσο και των ΗΠΑ δια της Αλάσκας, αποτελούν μέρος.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Για μία ακόμα φορά μέσα σε σχετικά ελάχιστο χρονικό διάστημα ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ, αναφέρθηκε στην Γροιλανδία και στο έντονο ενδιαφέρον των ΗΠΑ να την αποκτήσουν. " ...Είναι ένα νησί που χρειαζόμαστε από αμυντική και επιθετική άποψη. Πρέπει να την πάρουμε αυτή την τεράστια περιοχή της Αρκτικής..." ανέφερε μεταξύ άλλων ο Αμερικανός Πρόεδρος σε ραδιοφωνική συνέντευξη του, δύο μόλις ημέρες (26.03.2025) πριν την επίσκεψη του Αντιπροέδρου του, Τζει Ντι Βάνς στο νησί.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.